"Het Kasteel" in 1646. Rechts de Volgerweg, links het Noorderpad, boven de Middelvaart (tegenwoordig Vredenburghweg) en beneden de Oostersloot, met daaronder het hoofdperceel van "Zwaansvliet".
Deze buitenplaats werd gebouwd door Dirk van Oss (junior, 9 augustus 1590 - 1666), de dijkgraaf en zoon van Dirk van Oss (senior), die een van de initiatiefnemers van de droogmaking was. Dirk (junior) was gehuwd met Helena van Oeijrle, geboren rond 1603 als dochter van Philip van Oeijrle en Maria van Os. Zijn huwelijk bleef kinderloos, zodat de erfenis verdeeld werd onder de kinderen van zijn broers François van Oss (Sara) en David van Oss.
In het Frans Halsmuseum te Haarlem bevindt zich een
gewelfbeschildering die afkomstig is van de tuinkoepel van de familie Van Os aan de Volgerweg. In zijn testament vermeldt Dirck van Oss dat er op een gevelsteen van zijn buitenplaats een os stond afgebeeld.
Het voormalige erf is tegenwoordig onbebouwd, de tuinaanleg is ten dele gelegen onder de A7.
Het portret (een olieverfschilderij op twee planken, afkomstig uit het oud-archief van het Waterschap De Beemster) toont Dirck van Oss, de grondlegger van de Beemster, die in 1615 overleed. Over zijn zoon, de dijkgraaf, schreef Vondel dit gedicht:
Op de Afbeeldinge Van den Heere Diedrick van Os, Dijckgraef van den Beemster, Geschildert door Ovens:
De Beemster kranst aldus met klavergras en koren.
Den OS, wiens gryze zorgh den hoogen dijck bewaeckt,
En al den Oceaen, hoe fel die brult van toren,
Het hooft biet, als hy schuimt, en woeste golven braeckt.
Als Pallas en Parnas den Dijckgraef komen groeten,
Dan haelt hy Pallas in, en treet het landt met voeten.
Joost van den Vondel, 1651.
Vondel was overigens geen onbekende in deze contreien. Zijn zuster Clementia kocht in 1635 20 morgen land aan de Oosterweg in de Purmer, waar haar kleinzoon Pieter de Wolf later de buitenplaats "Wolvenhoeck" stichtte. Pieter was bijzonder goed bevriend met zijn oud-oom Joost van den Vondel. Hij hielp hem bij financiële moeilijkheden en bij ziekte nam hij de dichter in zijn huis op. Vondel vergoedde deze hulp door op vrijwel alle gelegenheden in dichtvorm de vriendelijkheid van zijn neef te bezingen. In een van die gedichten vermeldt hij de lammeren, de waterbronnen en de oranjebomen op "Wolvenhoeck".
